
23.10.1920 - 14.04.1980

(El http://www.valletrompia.it/esy/doc/88523/RODARI_2007.pdf )
La lando de mensoguloj
(GALIMATIO)
Estis jam, tie
en la loko de Kie,
lando de mensoguloj.
En tiu lando neniulo
diris la veron,
oni nomis laŭ sia nomo
ankaŭ ne la cikorion:
estis deviga la mensogo.
estis iu tuj preta
kiu diris: “Kia bela sunsubiro!”
Vespere, se lunlumo
brilegis pli
ol lumturo
popolo plendis:
“Uhj do, kia obskura nokto,
oni nepre nenion vidas”.
“Mizerulo, domaĝe,
kio malbono okazis
al li?”
Se vi ploris: “Kia ulo originala,
ĉiam bonhumora, ĉiam jubila.
Eble li havas amason da mono”.
Oni nomis akvo la vinon,
seĝo la tavolon
kaj ĉiujn vortojn
oni inversiis kiel decis.
Ne estis permesita fari alimaniere,
kaj ĉiuj tiom kutimiĝis
ke ili same interkompreniĝis.
hazarde alvenis povrulo
kiu neniam legis
la kodon de mensoguloj,
kaj li ĉirkaŭvagadis
sen iu prikonsidero
nomante tago la tagon
kaj la piron piro,

De hoidiaŭ al morgaŭ
oni faris kapti lin
fare de hundokaptisto
kaj enfrenezulejgi lin.
“Li estas tutfreneza:
diras ĉiam la veron”.
“Ja ne, nu ja, nu iru…”
“Je l’honorvorto: li estas
vere kazo tre interesa,
kvincent kaj unu profesoroj
venos de malproksime
por studi lian cerbon…”
La strangan malsanon
oni priskribis en tridek tri partoj
en la “Gazeto de la mensogoj”.
popolan
scivolemon
oni laŭpage eksponis
Homon-kiu-diris-la-veron
en la “zoo-neloĝika ĝardeno”
(oni reversis ankaŭ tiun nomon)
en kaĝo de ferbetono.
Sed tiu ĉi ne interesu.
Estu pli gapiga afero,
ke malsano infekta montriĝis
kaj iom post iom
en la tuta urbo diseliĝis.
la bacilo de la vero
Doktoroj, policistoj, aŭtoritatoj
faris sian plejeblon
por bremsi epidemion.
Ja ne, nenio farebla.
De la plej maljuna ĝis la plej eta
la uloj ja fine nomis
pano la panon kaj vino la vinon,
blanko la blankon kaj nigro la nigron:
la kaptiton ili liberis ,
kaj lin prezidanto elektis;
tiuj kiuj ne kredas al mi
nenion komprenis pri tiu ĉi.

30a Datreveno de forpaso de Johano Rodari

................................................................................
7 commenti:
Vi faris tre belan blogon: gratulojn!!!
Plej amike
Marko
Finfine vi estas tie ĉi, Marko.
Kia plezuro legi vin!
Mi esperas vidi vin pasi ankoraŭ ĉe mia blogaĉo, do...
ĜIS REAŬDO, MARKO!
(Koran dankon pro viaj vortoj)
Irnerio
Je ja, finfine mi estas ĉi tie, Irnerio!
Ĉu blogaĉo? Tute ne: vi devus instrui teknikajn nociojn al mi :-)
Ĝis tre baldaŭ karega amiko Irnerio!
Marko
"...Ĉu blogaĉo? Tute ne: vi devus instrui teknikajn nociojn al mi :-)"
Ha ha, ĉu vi volas ŝerci Marko?
Eble ke mi sufice eltiriĝas ĉe Blogger, sed ĉe Ipernity..., neee!
Mi ankoraŭ ne komprenis kion mi devas fari por min enregistriĝi inter viaj amikoj!
Tamen baldaŭ mi faros ĝin.
Koncerne via blogo, ĉu vi legis miajn komentojn?
Bone, ni nin vidos morgaŭ, ĉu ne?
Amike,
Irnerio
E che me lo dici ora che il tuo blog ha cambiato indirizzo???
Mannaggia a te, Irnerio!
Un bacione
Carissima gentilesca amica,
CHIEDO PERDONO E, se vuoi, MI COSPARGO IL CAPO DI CENERE
(che è sempre meglio del catrame o del lucido nero da scarpe).
Intanto per espiare mi son fatto venire un bel mal di gola... stranamente senza febbre, per ora.
Ho commentato da te indicando l'indirizzo di questa versione Eo del mio bloggaccio, però spero che tu abbia potuto vedere che esso si è sdoppiato e che, cliccando sul "PULSANTE EO ► IT", tu puoi leggere in Italiano.
(No, te lo dico perché non sono sicuro che funzioni in quanto un'altra cara amica tempo fa mi aveva segnalato di non vedere comparire l'intera colonna destra... boooh!)
Grazie, Artemisia, di essere di nuovo qui,
Irnerio
No, non l'avevo visto. Tu ci confondi.
Bene cosi' mi abbono anche di la'.
Ciao!
Posta un commento