22 dicembre 2008

RENATO CORSETTI, nuna PREZIDANTO FEI, sendis al ni ĉi tion apelacion:

..............................................................................................................................................
RENATO CORSETTI, attuale PRESIDENTE FEI, ci ha inviato questo appello:
..............................................................................................................................................

Multaj ... nuntempe lanĉas inviton voĉdoni por proponi la instruadon de Esperanto en la usonaj lernejoj. Mi kuniĝis iujn mesaĝojn, kiuj indikas ankaŭ praktikajn instrukciojn.

Voĉdonu kaj faru voĉdoni (oni diris jam)!

Renato
__________

Karaj geamikaj, estas freŝdata usona blogo en la interreto kiu deziras submeti al juĝo de la elektita Prezidanto Obama novajn ideojn por la ŝanĝiĝo de la usona komunumo.

Unu el ili estas l'adopto de Esperanto en la usonaj lernejoj. Ĝin estas apogita far multegaj usonanoj kaj eksterlandanoj.
Oni skribas angle sed ankaŭ esperante. La malmultaj kiuj obĵetas kontraŭ la Esperanto tuj recevas multajn klarigojn kaj dokumentadojn pri siaj valideco kaj advantaĝoj, ankaŭ per dokumentoj de famaj esperantistoj kiel
Claude Piron .

La ideo devas esti almenaŭ la tria en la rangovico en la grupo Education - Instruado por esti prezentita la venontan 20an de januaro al Obama .
Kompreneble se Esperanto estus adoptita far la Usono, en la usonaj lernejoj havus bonefikaj konsekvencoj por la esperantista movado en la tuta mondo .
Do tuj necesas ankaŭ la viaj voĉoj. Kunligu vin al retejo:
http://www.change.org/ideas/view/introduce_esperanto_as_a_foreign_language_subject_in_schools
legu la diversajn mesaĝojn kaj aliĝu vin al tiu retejo por havi la eblecon de sendi viajn mesaĝojn kaj voĉojn.

La 95% (de mesaĝoj) estas favoraj al Esperanto.
Mi opinias ke tiu ĉi estas bonega ŝanco por la esperantista movado.
Jen sube la mesaĝo kiun la administrantoj sendis al mi hodiaŭ:
"Elkore salutas vin"

Dante Chierico (Kiériko)


Molti ... lanciano in questi giorni l'invito a votare per proporre che nelle scuole americane si insegni l'Esperanto. Io ho messo insieme alcuni messaggi, che danno anche instruzioni pratiche.

Votate e fate votare (si diceva una volta)!

Renato
__________

Cari amici, c'e' un recentissimo blog americano in internet che desidera sottoporre al Presidente eletto Obama nuove idee per il cambiamento della societa' americana.

Una e' l'adozione dell'Esperanto nelle scuole americane. Essa viene sostenuta da moltissimi americani e anche da stranieri.
Viene scritto generalmente in inglese ma anche in Esperanto.
Quei pochi che fanno obiezioni contro l'Esperanto ricevono subito ampie spiegazioni e documentazioni sulla sua validita' e vantaggi, anche mediante documenti di famosi esperantisti come
Claude Piron .

L'idea deve essere almeno la terza in graduatoria nel gruppo Education-Istruzione per essere presentata ad Obama il 20 gennaio.

Naturalmente se l'Esperanto venisse adottato dagli USA nelle scuole americane avrebbe benefiche conseguenze nel mondo intero per il movimento esperantista.
Occorrono quindi subito anche i vostri voti. Collegatevi al sito:
http://www.change.org/ideas/view/introduce_esperanto_as_a_foreign_language_subject_in_schools
leggete i vari messaggi ed iscrivetevi allo stesso per aver la possibilita' di inserire i vostri messaggi e voti.

Il 95% sono favorevoli all'Esperanto.
Ritengo sia un'ottima occasione per il movimento esperantista.
Ecco qui sotto il messaggio che gli amministratori mi hanno mandato oggi.
"Elkore salutas vin"

Dante Chierico


......................................................................................................................................................

19 dicembre 2008

.........................................................................................................................................
ESCEPTOKAZE MI VOLAS DEDIĈI OMAĜON AL BOLONJA MONATA GAZETO: "piazzaGrande", ... NUR ESPERANTE !
..........................................................................................................................................

Mi estas tre amligita al unua ĵurnalo de la "senloĝlokoj" (la voĉo de ĉifonvaguloj) kiun regule estis eldonita en Italio.

Temas pri "
piazzaGrande" konceptita en Bolonjo dek kvin jarojn antaŭe.
Ekde siaj unuaj publikigoj mi ĝin aĉetis, ĉiam kun supera monofero de la produktokosto de 0,50 e
ŭro (sed la ĵurnalo ne havas fiksan prezon), la tutaj fojoj ke mi iris al la mia ama Bolonjo.

Poste, ekde almenaŭ dek jaroj mi ekabonis ĝin, tamen ĉiufoje ke mi iras en la emilia ĉefurbo, ĉiam mi egale aĉetas "
piazzaGrande" de la unua distribuisto kiun mi renkontas inter tiuj dislokitaj laŭlonge la ĉefaj vojoj de la urbo.

Hieraŭ la itala tagĵurnalo "l'Unità" faris al ĝi la honoron de dediĉi specialan memorigon:

http://archivio.unita.it/v2/carta/today.asp?data=20081218&npagediz=13$NAZIONALE


Tio donis ankaŭ al mi okazon de esprimi mian korinklinon kaj apartan respekton kiujn elvokas al mi tiu ĉi speciala ĵurnalo.

Nuntempe "
piazzaGrande" devenis serioza kaj laŭdinda asocio kiu helpas en multaj kampoj la plej malavantaĝitajn kaj flankemetitajn loĝantojn de Bolonjo kaj ĉirkaŭaĵoj.

..................................................................................................................................................
Eventuale se iu estas interesita, mi indikas iujn datojn de la monatĵurnalo:
www.piazzagrande.it
redazione@piazzagrande.it
Via Libia, 69 - 40138, Bologna.

...................................................................................................................................................

10 dicembre 2008

MIA MALGRANDA KONTRIBUAĴO AL LA CELEBRADO DE LA 60a DATREVENO DE LA DEKLARACIO "ONU" PRI LA HOMAJ RAJTOJ - 1948/2008

...............................................................................................................................................
IL MIO PICCOLO CONTRIBUTO ALLA CELEBRAZIONE DEL 60° ANNIVERSARIO DELLA DICHIARAZIONE "ONU" DEI DIRITTI UMANI - 1948/2008
...............................................................................................................................................
"NENIU POVAS SENIGI VIN JE VIAJ RAJTOJ !"
(Klaku sur la imagojn por ilin pligrandigi)


Mi volonte akceptas la inviton de "DUCCIO" de festi la eventon pri kiu mi titolis la temon, adresitan al ĉiuj frekventantoj de la blogo de la komuna amikino Kristiana.

Art. 1/8a - Miskitaj emisioj el sidejoj de New York, Geneve kaj Wien
Art. 1/8 - Emissioni miste dalle sedi di New York, Ginevra e Vienna

Mi estas ekde multaj jaroj kolektanto de filatelaj emisioj de la APNU/UNPA (Poŝta Administrado de Unuiĝinta Nacioj: http://unstamps.un.org/UNPACommerce/it/index.jsp ), en la versioj distribuitaj far la tri oficialaj sidejoj de New York, Geneve kaj Wien, sed konsiderinte ke la sama APNU ne antaŭplanis por la 2008a emision pri la 60a Datreveno de la UNIVERSA DEKLARACIO PRI LA HOMAJ RAJTOJ, proklamita en Parizo la 10an de decembro 1948, mi pensis de egale doni mian malgrandan "filatelan" kontribuaĵon mostrante la imaĝojn de la poŝtmarkoj reproduktintaj la "Antaŭkonsideroj-n" (Preamblon - je triobla trilingva folieto) kaj ĉiuj la tridek Artikolojn de la DEKLARACIO (je trilingvaj ekzempleroj), emiisitajn ekde la 1988a ĝis la 1990a por la 40a datreveno.

Art. 9/16a - Miskitaj emisioj el sidejoj de New York, Geneve kaj Wien
Art. 9/16 - Emissioni miste dalle sedi di New York, Ginevra e Vienna

Al ili mi aldonis la reproduktadon de la leterkoverto FDC (First Day Cover - Unua Tago de Emisio "Trio" = NY.G.W.) flava, kun la poŝtmarkoj de la filatelaj emisioj de la 1998a rilatantaj la celebrado de la 50a de la mema DEKLARACIO.
Krome, por atesti ke la ONU neniam ĉesas de sin okupi de la fundamentaj rajtoj de ĉiu homa persono, mi volis montri ankaŭ la pli freŝdatan filatelan emision en lazura leterkoverto FDC ("Trio" = NY.G.W.), dediĉitan al la KONVENCIO RILATANTA LA RAJTOJN DE HANDIKAPITAJ PERSONOJ, datita 6a de junio 2008a.

Art. 17/22a - Miskitaj emisioj el sidejoj de New York, Geneve kaj Wien
Art. 17/22-Emissioni miste dalle sedi di New York, Ginevra e Vienna

Kun la espero ke la ONU sukcesos savi ĉiujn nin de la risko de la monda barbariĝo kaŭzita pro ĉiuspecaj militoj kaj terorismoj.

Por klare legi la kompleta testo (en esperanta kaj itala lingvoj) de la Universa Deklaracio pri la Homaj Rajtoj 10-12-1948, komponita de unu
"Antaŭkonsideroj" (Preamblo) kaj 30 Artikoloj, ĉi tiu estas la kunligo:
http://fortikajxuloesperantablogo.blogspot.com/1998/12/dichiarazione-universale-dei-diritti.html

...............................................................................................................................................

Folietoj kun la "Antaŭkonsideroj" (Preamblo) de la Deklaracio en tri lingvoj
emisiitaj la 1988an el sidejoj de New York, Geneve kaj Wien.

Foglietti con il "Preambolo" della Dichiarazione in tre lingue
emessi nel 1988 dalle sedi di New York, Ginevra e Vienna.
...................................................................................................................................................
Il MIO PICCOLO CONTRIBUTO ALLA CELEBRAZIONE DEL 60° ANNIVERSARIO DELLA DICHIARAZIONE "ONU" DEI DIRITTI UMANI
...................................................................................................................................................
“NESSUNO PUÒ PRIVARTI DEI TUOI DIRITTI !”
(Clicca sulle immagini per ingrandirle)

Accolgo volentieri l'invito di "DUCCIO" di festeggiare l'evento di cui al titolo del post, rivolto a tutti i frequentatori del blog della comune amica Cristiana.

Art. 23/30a - Miskitaj emisioj el sidejoj de New York, Geneve kaj Wien
Art. 23/30-Emissioni miste dalle sedi di New York, Ginevra e Vienna

Io da molti anni sono collezionista delle emissioni filateliche dell'APNU (UNPA: http://unstamps.un.org/UNPACommerce/it/index.jsp ), Amministrazione Postale delle Nazioni Unite, nelle versioni distribuite dalle tre sedi ufficiali di New York, Ginevra e Vienna, ma dato che la stessa APNU non ha programmato per il 2008 un'emissione per il 60° Anniversario della DICHIARAZIONE UNIVERSALE DEI DIRITTI DELL'UOMO proclamata a Parigi il 10 dicembre 1948, ho pensato di dare ugualmente il mio piccolo contributo "filatelico" mostrando le immagini dei francobolli riproducenti il "Preambolo" (triplo foglietto in tre lingue) e tutti i 30 Articoli della DICHIARAZIONE (in terzine trilingue), emessi tra il 1988 e il 1990 per il 40° anniversario.

Emisio "Trio" el sidejoj de New York, Geneve kaj Wien
Emissione "Trio" dalle sedi di New York, Ginevra e Vienna

Ad essi ho aggiunto la riproduzione della busta FDC (First Day Cover - Primo Giorno di Emissione "Trio" = NY.G.W.) gialla, con i francobolli delle emissioni filateliche del 1998 relative alla celebrazione del 50° della DICHIARAZIONE stessa.
Inoltre, per testimoniare che l'ONU non smette mai di occuparsi dei diritti fondamentali di ogni persona, ho voluto mostrare anche l'emissione più recente in busta FDC ("Trio" = NY.G.W.) azzurra, dedicata alla CONVENZIONE RELATIVA AI DIRITTI DELLE PERSONE DISABILI, datata 6 giugno 2008.

Emisio "Trio" el sidejoj de New York, Geneve kaj Wien
Emissione "Trio" dalle sedi di New York, Ginevra e Vienna

Con la speranza che l'ONU riesca a salvarci tutti dal rischio dell'imbarbarimento globale dovuto a guerre e terrorismi di ogni sorta.

Per leggere chiaramente il testo completo (in Esperanto e in Italiano) della Dichiarazione Universale dei Diritti dell'Uomo 10-12-1948, composta di un "Preambolo" e di 30 Articoli, questo è il link:
http://fortikajxuloesperantablogo.blogspot.com/1998/12/dichiarazione-universale-dei-diritti.html
.......................................................................................................................................................

24 novembre 2008

7a PREMIO L. L. ZAMENHOF kaj U. STOPPOLONI ANKONA, 28 Nov. 2008 - AVANGARDA TEATRO

.............................................................................................................................................
7° PREMIO L. L. ZAMENHOF e U. STOPPOLONI ANCONA, 28.11.08, TEATRO SPERIMENTALE
.............................................................................................................................................











MALDEKSTRE: 1910 - L. L. Zamenhof, konceptinto
de Internacia Lingvo ESPERANTO.
DEKSTRE: U. Stoppoloni, fama pistoia Esperantisto.
------------------------
A SINISTRA: 1910 - L. L. Zamenhof, ideatore della
Lingua Internazionale ESPERANTO
A DESTRA: U. Stoppoloni, famoso Eesperantista pistoiese
..................................................................................................................................................


PREMIO ZAMENHOF

Le Voci della Pace


PREMIO UMBERTO STOPPOLONI

Le Integrazioni impossibili


Data ed ora: 28 novembre ore 21.00

Luogo: Teatro Sperimentale di Ancona

Per il Premio "Zamenhof" la scultura di Floriano Ippoliti sarà assegnata a:



- LELLA COSTA: per il suo impegno di attrice e di cittadina verso una cultura di pace che riscatti la condizione umana dalle catene delle ingiustizie, delle discriminazioni, dell'arroganza del potere.



- ERNESTO OLIVERO (fondatore del SERMIG, Torino): per la sua dedizione ad una fede che si traduce in un totale impegno di vita in soccorso degli emarginati nel pieno rispetto delle culture e delle religioni.



- CENTRO VOLONTARI MARCHIGIANI: un'associazione che sa unire idealità e concretezza nel promuovere la lotta contro la povertà e la miseria attraverso importanti interventi sociali e infrastrutturali nel così detto Terzo Mondo ed un effettivo impegno per l'interculturalità.

..................................


Il Premio "Stoppoloni" sarà assegnato all'associazione:



un coordinamento di associazioni che si battono per la legalità e la difesa dei più deboli.

-- Interverranno i bambini della Scuola Materna "Augusto Elia" di Ancona.

-- Concluderà la serata la lezione-spettacolo "AMLETO" di Costa, Gallione e Cirri nella interpretazione di Lella Costa.

_________________


Ingresso gratuito. Si consiglia di prenotare il posto telefonando allo 071-36663 o inviando un messaggio a: grassale@alice.it

Le prenotazioni potranno essere ritirate presso Casa Musicale "Ancona" (Bucchi), c.so Stamira 68 oppure in teatro prima della manifestazione, e saranno valide fino alle ore 21,00 del 28/11/2008.


La Eksperimenta Teatro de Ankona
Il Teatro Sperimentale di Ancona

...........................................................................................................................................

5 novembre 2008

...................................................................................................................................

FINFINE ANKAŬ MI,
UNUAFOJE, POVAS DIRI:
"DANKON BUSH !"
(Kaj dankon Palin!)

...DANKON ! - ...GRAZIE !

FINALMENTE ANCH'IO,
PER LA PRIMA VOLTA,
POSSO
DIRE: "GRAZIE BUSH !"
(E grazie Palin!)

......................................................................................................................................

16 settembre 2008

HUMURO EN ESPERANTA SAŬCO (El blogo de Luis Guillermo: "SKRIBITAJ PENSOJ" - Laŭlitera traduko)

..................................................................................

UMORISMO IN SALSA ESPERANTISTA (Dal blog di Luis Guillermo: "SKRIBITAJ PENSOJ - Traduzione letterale)

..................................................................................


- "Signora, devo estrarre quel dente"

- "No! Questo è troppo doloroso"



- "Ma signora..."

- Così doloroso che preferirei partorire un figlio"

- "Estrarre un dente è troppo doloroso"



- "Preferirei addirittura partorire un figlio"



- "Insomma, decida signora! Perché io

sappia come sistemare la poltroncina."
..................................................................................
..................................................................................
"Verŝajne, el epoko kiam telegrafio estis kutimaĵo
kaj radio estis novaĵo". (El L. Guillermo)
(Verosimilmente, al tempo quando la telegrafia
era consuetudine e la radio una novità.)
"Papy, cos'è la telegrafia?"
"Immagina un cane così lungo che ha la
coda a Lione e la testa a Parigi. Se tu pesti
la sua coda a Lione, il cane abbaia a Parigi."
"Aha! E la telegrafia senza fili?"
"Esattamente uguale, ma senza il cane."

..................................................................................

2 agosto 2008

BOLONJO, la 2an de AŬGUSTO de 1980a - la 2an de AŬGUSTO de 2008a: DUDEK OK JAROJN DE HONTO

..........................................................................................................................................................
BOLOGNA, 2 AGOSTO 1980 - 2 AGOSTO 2008: ventotto anni di vergogna

...................................................................................................................................................................

Oggi, 2 agosto, voglio commemorare ancora le vittime della strage di Bologna. Alla faccia di chi vuol farci credere che il terrorismo in Italia era (ed è ancora) soltanto brigatista e di sinistra. A loro dirò ciò che ho sempre pensato:
anche nel terrorismo l'estrema destra ha fatto molto più schifo (e vittime innocenti) dell'estrema sinistra. E a sinistra nessuno ha mai gettato fumo negli occhi per nascondere la verità.

LE VITTIME
  • Tonino LaBelva, anni 50
  • Danielino Sugaddozzu, anni 29
  • Mariotto Minghilledda, anni 55
  • Paolo Berosi, anni 32
  • Antonella Ceci, anni 19
  • Angela Marino, anni 23
  • Leo Luca Marino, anni 24
  • Domenica Marino, anni 26
  • Errica Frigerio In Diomede Fresa, anni 57
  • Vito Diomede Fresa, anni 62
  • Cesare Francesco Diomede Fresa, anni 14
  • Anna Maria Bosio In Mauri, anni 28
  • Carlo Mauri, anni 32
  • Luca Mauri, anni 6
  • Eckhardt Mader, anni 14
  • Margret Rohrs In Mader, anni 39
  • Kai Mader, anni 8
  • Sonia Burri, anni 7
  • Patrizia Messineo, anni 18
  • Silvana Serravalli In Barbera, anni 34
  • Manuela Gallon, anni 11
  • Natalia Agostini In Gallon, anni 40
  • Marina Antonella Trolese, anni 16
  • Anna Maria Salvagnini In Trolese, anni 51
  • Roberto De Marchi, anni 21
  • Elisabetta Manea Ved. De Marchi, anni 60
  • Eleonora Geraci In Vaccaro, anni 46
  • Vittorio Vaccaro, anni 24
  • Velia Carli In Lauro, anni 50
  • Salvatore Lauro, anni 57
  • Paolo Zecchi, anni 23
  • Viviana Bugamelli In Zecchi, anni 23
  • Catherine Helen Mitchell, anni 22
  • John Andrew Kolpinski, anni 22
  • Angela Fresu, anni 3
  • Maria Fresu, anni 24
  • Loredana Molina In Sacrati, anni 44
  • Angelica Tarsi, anni 72
  • Katia Bertasi, anni 34
  • Mirella Fornasari, anni 36
  • Euridia Bergianti, anni 49
  • Nilla Natali, anni 25
  • Franca Dall'olio, anni 20
  • Rita Verde, anni 23
  • Flavia Casadei, anni 18
  • Giuseppe Patruno, anni 18
  • Rossella Marceddu, anni 19
  • Davide Caprioli, anni 20
  • Vito Ales, anni 20
  • Iwao Sekiguchi, anni 20
  • Brigitte Drouhard, anni 21
  • Roberto Procelli, anni 21
  • Mauro Alganon, anni 22
  • Maria Angela Marangon, anni 22
  • Verdiana Bivona, anni 22
  • Francesco Gomez Martinez, anni 23
  • Mauro Di Vittorio, anni 24
  • Sergio Secci, anni 24
  • Roberto Gaiola, anni 25
  • Angelo Priore, anni 26
  • Onofrio Zappala', anni 27
  • Pio Carmine Remollino, anni 31
  • Gaetano Roda, anni 31
  • Antonino Di Paola, anni 32
  • Mirco Castellaro, anni 33
  • Nazzareno Basso, anni 33
  • Vincenzo Petteni, anni 34
  • Salvatore Seminara, anni 34
  • Carla Gozzi, anni 36
  • Umberto Lugli, anni 38
  • Fausto Venturi, anni 38
  • Argeo Bonora, anni 42
  • Francesco Betti, anni 44
  • Mario Sica, anni 44
  • Pier Francesco Laurenti, anni 44
  • Paolino Bianchi, anni 50
  • Vincenzina Sala In Zanetti, anni 50
  • Berta Ebner, anni 50
  • Vincenzo Lanconelli, anni 51
  • Lina Ferretti In Mannocci, anni 53
  • Romeo Ruozi, anni 54
  • Amorveno Marzagalli, anni 54
  • Antonio Francesco Lascala, anni 56
  • Rosina Barbaro In Montani, anni 58
  • Irene Breton In Boudouban, anni 61
  • Pietro Galassi, anni 66
  • Lidia Olla In Cardillo, anni 67
  • Maria Idria Avati, anni 80
  • Antonio Montanari, anni 86

"2 Agosto 1980 -Vittime del terrorismo fascista"
.......................................................................................................................................................................

1 agosto 2008

OMAĜON AL GRANDULO KIUN MI NE FORGESOS (Dediĉita al sia edzino Bruna kaj al siaj filoj Emiliano, Alberto kaj Petra)

.......................................................................................................................................................
OMAGGIO A UN GRANDE CHE IO NON DIMENTICHERO' (Dedicato a sua moglie Bruna e ai suoi figli Emiliano, Alberto e Petra )
.......................................................................................................................................................
Tributo
Tributo

La milito de infanoj
La guerra dei bambini
Rakontu amhistorion
Racconta una storia d'amore
Kaj tamen la vento blovas anko
r
Eppure il vento soffia ancora
Lulkanto al miaj infanoj
Ninna
nanna ai miei bimbi
Magdalena
Maddalena
La fiŝkaptisto (kun F. Mannoia)
Il pescatore
(con F. Mannoia)
Miaj pensoj estas ĉiuj tie
I miei pensieri sono tutti lì
Ora Italio
Italia d'oro

Voku mallaŭte (kun F. Konkato)
Chiama piano (con F. Concato)
Saluton Pieranĝelo
Ciao Pierangelo

.......................................................................................................................................................
Tributo

La guerra dei bambini

Racconta una storia d'amore

Eppure il vento soffia ancora

Ninna nanna ai miei bimbi

Maddalena

Pescatore (con F. Mannoia)

I miei pensieri sono tutti lì


Italia d'oro

Chiama piano
(con F. Concato)

Ciao Pierangelo

El:
http://digilander.libero.it/gianni61dgl/bertoli.htm

(Supozebla dato: la 7an de oktobro de 2006a)

Pieranĝelo Bertoli: Artiston tro frue kaj tro ofte forgesita.

Estas jam kvar (ses) la jaroj pasintaj ekde morto de Pieranĝelo Bertoli. Fakte, la 17a de oktobro de la 2002a, forlasis ĉi tiun vivon unu el plej gravaj kantaŭtoroj de la itala muzikhistorio. Amata de multnombra kaj heterogena publiko, la emilia artisto dum sia vivo kaj poste la morto estis viktima de obskurantismo per amaskomunikiloj kiu tamen ne malkuraĝigis kiuj amas lin kaj daŭrigas lin malkovri kaj admiri. Rilate al kantistoj pli komercaj oni foruzas milojn de vortoj por ĉiuj datrevenoj de la morto, por ĉiuj publikigoj, por ĉiu iniciativoj de memorigaj festoj; rilate al Bertoli nur multe da silento. Pieranĝelo estis kantaŭtoro kiu havis kuraĝon de kanti en la scenejo de San Remo la italajn maljustecojn. (Ora Italio), kiu afrontis vivon "a muso duro" (kun kruda mieno) malgraŭ sia handikapo, unu kiu preferis la engaĝitajn kanzonojn anstataŭe ol tute banalaj kantetoj, ofte je malprofito de propra populareco.


Kaj tamen, kiam kutime al aliaj aŭtoroj oni disponigas paĝojn kai specialaj televidaj elsendoj, al Pieranĝelo ne disponigis la plej malgrandan spacon, ankaŭ ne por diri ke la monaton de majo 2006a oni publikis ujon entenantan neeldonitan verkon trovita neatendite kaj ke, malgraŭ la malabunda publikeco, dum malmultaj semajnoj atingis la 18an pozicion en la klasifiko (eble ne estas tiom malmultaj kiuj memoras lin...). Nur kelkaj ĵurnaloj limigi ilin je diri ke la 7an de oktobro de la 2005a la Sugar music produktis la cd-n Tributo al Pieranĝelo Bertoli, en kiu la kanzonoj de l'artisto estas interpretitaj per la voĉoj de multaj famaj artsistoj: Nomadi, Fiorello, la Stadio, Nek kaj Ruggeri (nur por citi iuj el ili). En tiu cd esti ankaŭ neeldonitan de iu Luĉiano Ligabue, skribita por Pieranĝelo kaj kantita per nova voĉo kiu sin prezentis en la muzika panoramo: tiu de lia filo Alberto Bertoli. Jam Luĉiano Ligabue, tiu knabo kiu ĉirkaŭ antaŭ pluraj jaroj (1989) surdiskigis kiel ĥoristo de Bertoli sian unuan pecon (Son
ĝoj de rock and roll) kaj ke dank'al Bertoli trovis unuan diskografo de sia vivo.

Malgraŭ tiu ĉi silento, tamen Bertoli ne estis forgesita de multaj kiuj amas lin kaj ĉiutage trovas en lia voĉo la taŭgajn notojn por komenci la tagon. Ni admirantoj petas la justan spacon almenaŭ dum ĉi tiu datreveno kaj la justan dankemon al kantaŭtoro tro frue (kaj tro ofte) forgesita.

Marko Morrone
Administranto de la oficiala retejo Pieranĝelo Bertoli
www.bertolifansclub.org
_________________________________________________________

El:
http://www.bielle.org/Pages/bertoli.htm :"Pieranĝelo Bertoli naskiĝis en Sassuolo (provinco de Modeno) la 5an de Novembro, de la 1942a jaro, kaj maljuste li preskaŭ neniam venas nomita kiam oni devas memori la fekundan muzikan emilian skolon, ĝenerale - parolante - (Dalla, Ligabue, Carboni, Morandi) kaj modena, specife - parolante - (Guccini, Vasco Rossi ĝis la Modena City Ramblers)..."

Da: http://digilander.libero.it/gianni61dgl/bertoli.htm
(Data presumibile: 7 ottobre 2006)

Pierangelo Bertoli: un’artista troppo presto e spesso dimenticato

Sono ormai 4 (6) gli anni passati dalla morte di Pierangelo Bertoli. Il 7 ottobre del 2002 lasciava infatti questa vita uno dei cantautori più importanti della storia musicale italiana. Amato da un folto ed eterogeneo pubblico, l’artista emiliano è stato in vita e post morte vittima di un “oscurantismo mediatico” che non ha però scoraggiato chi lo ama e chi continua a scoprirlo ed ammirarlo. Per cantanti più commerciali si spendono migliaia di parole per ogni anniversario di morte, per ogni uscita discografica, per ogni iniziativa in ricordo; per Bertoli solo tanto silenzio. Pierangelo è stato un cantautore che ha avuto il coraggio di cantare dal palco di Sanremo le ingiustizie italiane (Italia d’oro), che ha affrontato la vita “a muso duro” nonostante il proprio handicap, uno che alle solite canzonette banali ha preferito sempre quelle impegnate, spesso a scapito della propria popolarità .

Eppure, mentre di solito per altri autori si concedono pagine e speciali televisivi, per Pierangelo non è stato concesso il minimo spazio neanche per dire che a maggio 2006 è uscito un cofanetto con un inedito trovato casualmente e che, nonostante la scarsa pubblicità, questo album si è ritrovato dopo poche settimane diciottesimo in classifica (forse non siamo cosi pochi a ricordarcelo…). Solo alcuni giornali si sono limitati a dire che il 7 ottobre 2005 la Sugar music ha prodotto il cd Tributo A Pierangelo Bertoli, dove le canzoni dell’artista vengono re-interpretate dalle voci di tanti artisti famosi: Nomadi, Fiorello, gli Stadio, Nek e Ruggeri (solo per citarne alcuni). In quel cd c’è anche un inedito di un certo Luciano Ligabue, scritto per Pierangelo e cantato da una voce nuova che si affaccia nel panorama musicale: quella del figlio Alberto Bertoli. Già Luciano Ligabue, quel ragazzo che un po’ di anni fa (1989) incide come corista di Bertoli il suo primo brano (Sogni di rock and roll) e che grazie a Bertoli trova il primo discografico della sua vita.

Nonostante questo silenzio, Bertoli non è stato comunque dimenticato dai tanti che lo amano e che ogni giorno trovano nella sua voce le note giuste per iniziare la giornata. Noi ammiratori chiediamo il giusto spazio almeno in questo anniversario e la giusta riconoscenza per un cantautore troppo presto (e troppo spesso) dimenticato.

Marco Morrone
Amministratore sito ufficiale Pierangelo Bertoli
www.bertolifansclub.org

__________________________________________________________________
Da:

http://www.bielle.org/Pages/bertoli.htm
:"Pierangelo Bertoli è nato a Sassuolo (MO), il 5 Novembre del 1942, e, ingiustamente, non viene quasi mai nominato quando si tratta di ricordare la fertile scuola musicale emiliana in generale (Dalla, Ligabue, Carboni, Morandi) e modenese in particolare (Guccini, Vasco Rossi fino ai Modena City Ramblers)..."

............................................................................................................................................................

28 luglio 2008

3-LEGU.. SE VI ESTAS SCIVOLEMAJ DE KONI EN KIU RIDUKULA MANIERO ONI ALIRAS LINGVAJN PROBLEMOJN (KAJ ESPERANTON) EN ITALIO, EN EŬROPO KAJ EN LA MONDO

............................................................................................................................................................
3- SE SIETE CURIOSI DI SAPERE IN CHE MODO RIDICOLO SI AFFRONTANO I PROBLEMI LINGUISTICI (E L'ESPERANTO) IN ITALIA, IN EUROPA E NEL MONDO... LEGGETE (sotto):
............................................................................................................................................................

NI PUBLIKAS LA TRIA KAJ LASTA DE TRILOGIO DE ARTIKOLOJ DE ANDREA CHITI BATELLI (ANDREO KITI-BATELI) (**) TITOLITA:

LA “TUTMONDIGO” DE LA BLAGOJ PRI ESPERANTO.

(Pri la unua kaj dua artikoloj vidu antaŭan publikaĵon de la 07a-07a-08a kaj de la 15a-07a-08)

(El: “L'esperanto” - revuo de Itala Esperanta-Federacio -. Majo/junio 2008a, 18/18aj paĝoj).

3a - Quis custodiet custodes?

(Kiu gardos gardistojn?)

de Andreo Kiti-Bateli (Andrea Chiti-Batelli)

Andreo Kiti-Bateli (Andrea Chiti-Batelli):
"Ĉu la tuta Eŭropo parolos nur Anglan lingvon?"

Fine venas dolĉiaĵon (dulcis in fundo), por kompletigi la ne laŭdinda trilogio(*).

La mema Prezidanto de la (Akademio) Kruska (brano), institucio kiu devus defendi Italan lingvon, eĉ se ne rimarkis pri Esperanto, implicite parolas kontraŭ ĝi – kaj eĉ per itala minimune pridiskutinda – ĉar li monstras de tute ne timi la glotofagan kaj etnolizan efikon de la Angla. Li fakte asertas («Corriere della Sera», la 9an de junio 2007a):
«Lingvo unika, nome la Angla, povos plenumi rolon de funkcia servo (
kio estas “funkcia” servo?) al la politikaj kaj ekonomiaj aktoj», pro kio «patrinoj lingvo' de eŭropaj popoloj povos trankvile transvivi» (Ĉiuj? La socilingvistico ekzakte instruas la kontraŭon).
Kaj (
la Prezidanto) plipezigas la aferon – ĉiam en sia bela Itala – en la «Corriere della Sera», la 9an de junio 2007a, rebatinte ke «ĝuste ĉeesto de unu (kaj nur unu) “sekretaria” (?) universala lingvo donos al ni eblecon de libere cirkuligi (ĉu vere libere?) valorojn de ĉiuj lingvoj (ĉu la valoroj kiuj cirkulas ?) kaj de reveni kun aliaj intencoj (kiuj? Kaj kio volas diri), se kaj kiam ni volu (li insistas!), al la sama lingvo kiel libera elekto (jen la tria!) ankaŭ [ĉu aldone al kiu?] la lingvo “edzino”. (Ho, mirinda!).
Sed
ni ne nin kuracu antaŭece: La prof.o Sabatini havas pretan neeraripova rimedon, kiu solvos, pli bone ol nia[1], la tutan problemon. En Florenco – li informas, iam en la «Corriere della Sera», la 9an de junio 2007a (risum teneatis amici? – ĉu vi povas reteni la ridon, geamikoj? ), estos inaŭgurita sendube, ankaŭ se li ne diras ĝin, akorde kun Komunumo (!) - «Placo del Lingvoj d'Eŭropo», kaj farita la ruzon!
Estas kiel kuraci kun kamomilo kancermalsanulon: al tio reduktiĝis la Kruska (
Crusca - Akademio) (kaj, bedaŭrinde, ne nur ĝi). O tempora, o mores! (Ho tempoj, Ho moroj!) Unu finta stultulo.

Francisko Sabatini
Honorprezidanto de (itala) Akademio de la Krusca (brano)

Sed krom tiuj ĉi "sensciuloj" ekzistas ankaŭ la fintaj stultuloj. Inter ili, kaj preterlasinte pri aliaj, ni donu unuan lokon al «Komisario de U.E. pri la plurilingveco» (sufiĉus tiu kvalifiko kaj tiu celo por senkreditigi la ceteron), la romena Leonard Orban. Dum intervjuo al Dafydd ab Iago (el «Disvastigo» 339, de la 28a de decembre 2007a,
http://www.disvastigo.it/index.php?option=com_content&task=view&id=789&Itemid=39
[2] ) post kondamnita Esperanton ĉar «ĝi ne reprezentas komunan kulturon» (evidente li simulinte ignori ke ĝiuste ĉi tiu estus ĝia plej bona kvalito, pro ke tio farus de ĝi ne glotofagan lingvon kaj taŭgan meti ciuĵn en la sama egaleca nivelo), Orban asertas de esti ĉiukaze kontraŭa al unika sendependa lingvo, li nekonfuzebla aldoninte, kvazaŭ li vere kredus ĝin: « ...Ni estas reflektinte pri la maniero de reliefigi promovon de kulturaj diversecoj: nun estas tro frue por parolide tio kion ni proponos por la proksima strtegio (vivu ĉevalo! ... ). Kaj ni krome devas konsideri la principojn de suvereneco da la membroj Ŝtatoj» (sed ĉu la U.E. ne devus havi la taskon de klopodu de superi tiujn principojn ankaŭ pri ĉi tiu kampo?).

La eŭropa Komisario: Leonard Orban

Oni ne povas esti pli multe hipokrituloj: vere ĉi tio estas tro. Efektive ne eblas ke la nepriskribebla Orban ne ekrimarku ke unika internacia lingvo kiu nin ĉiujn sofokos estas jam aganta, kaj ne ekde hieraŭ, kaj ĝi faras gigantajn paŝojn. Unu afero estas diri ke tiu ĉi fakto, laŭ la stato de la situacio, bedaŭrinde estas neevtebla, alia estas ŝajnigi ignori ĝin, kaj kredigi ke neniun ekzistu, escepte plurilingveco por adekvate solvi problemon, ĉar metus ĉiujn lingvojn de U.E. (kompreneble nur per vortoj) je la sama nivelo (ekde Anglan ĝis Bulgara, ekde Germana ĝis Estona, kaj plue por dudeko de aliaj lingvoj!...).
Al tiu kiu tiel misrezonas oni ne povas konsenti malgravigon de la naivaĵo, resumebla kun la konataj versoj de (Francisko) Berni:
La povrulo pri tio ne ekkonsciis,
li estis batalanto sed jam mortis.

Orban tute bone ĉioekkonsciis kaj kaŝtrompe streĉas ĉiujn siajn fortojn por kaŝi danĝeron, tiel treninte al la laŭgrada malapero de niaj lingvoj kaj kulturoj, kaj treninte al ĝi ne nur simulitan dupon kiel li (kio gravus malmulto aŭ nenio); ne nur la miksamaso, tiom proliferanta kiom neutila, de komunaj funkciuloj, ja fine parolintaj inter ili - kaj kompreneble kun Orban - nur la Anglan (kio gravus same malmulto), sed nin ĉiujn. Vere bela ekzemplo de eŭropismo: sed bedaŭrinde ne escepta, kiu male fidela interpretas lingvan komunan ideologion, se oni povu uzi ĉi tiun voton por sinteno kies absurdecon estas vaste konata al li mem kiuj ĝin antaŭenpuŝas.
Absurdeco, aŭ prefere intenco de lasi forpasi la necesan tempon por ke la Angla lingvo nun jam neinversigeble sin plene sukcesu. Ĉi tiu estas la U.E.

* * *
Unu krudan kritikon ankaŭ al la esperantitoj. - Sed se oni devas severe juĝi la nepriskribeblan Orban, saman juĝon oni devas esprimi rilate al la intervjuisto, kiu petis al Orban se li intencas enmeti Esperanton inter la multaj lingvoj de Landoj de la U.E. kiujn meritus de esti studitaj: li akirinte pri tio memkompreneble nean respondon.


La intervjuisto de L. Orban: Dafydd ab Iago

Anstataŭe la demando kiun necesis estis: «Kial vi ne konsultis profesoron Helmar Frank?» Li ne estas ĵusalveninto, sed la direktoro de Instituto de kibernetiko de Universitato de Paderborn kaj dedikis grandan parton de sia aktiveco al nia temo, li pruvinte kun nedifektaj argumentoj, bazitaj sur ripetitaj provoj, ke la studado dum du jaroj de Esperanto konstituas specifa kaj utilan ilon por lerni poste pli bone kaj rapide aliajn idiomojn kiujn oni juĝas tauĝa lerni.
Tiel uzita, Esperanto ne estas lingvo aldonebla al la eĉ tro multnombraj lingvoj kiuj jam utilas la U.E.: ĝi estas simpla propedeŭtika ilo 'unu-nur-uza', kiun oni povas abandoni kaj plu ne istrui poste obtenita tiun avantaĝon.
Oni povas kritiki kaj malacepti tiun ĉi metodon, sed klare eksplikinte la motivojn de tia rifuzo.Oni kontraŭe ne povas ignori ĝin. kiel hipokrite - kaj tute ne science - faras ankaŭ la tiel nomataj "lingvoinstruistoj". Alikaze, kia speco de komisaro vi estas? Ne forgesu - ĉi tiu stas gravega punkto - ke se oni volas instrui plurajn lingvojn (sed ankaŭ ununura), tio bezonas multajn horojn; Kaj tiam bezonas ankaŭ indiki horojn de aliaj studobiektoj kiuj oni devas redukti, aŭ eĉ indiki tiujn kiujn oni necesas forigi. Ĉar, do, apriore kaj sen provoj rezigni la metodon kiu permesas multe redukti tiun tempon? Ne forgesu ankaŭ la fundamentan diron de Einaudi: «por asigni novajn sumoin necesas indiki la fontojn el kiuj ĉerpi ĝin».
Estas probable ke Orban daŭrigus simuli surdan orelon, ĉar sia celo, kiel tiu de la tuta U.E., ne estas tiu oficiale proklamita, sed tiu de subteni la Anglan. «Leĝoj ekzistas, sed kiuj metas manon al ili?», citinte la poeton Dante.
Sed la eraro de la intervjuisto ne estas por ĉi tiu motivo malpli kondamnebla (kaj konstituas pluan provon - kaj bedaŭrinde ne necesa - de la manko de politiksento de multaj esperantistoj). Sed la demando - kaj la protesto - en la konturoj supre esplikita povos tamen ĉiam , kaj prefere devos, energie esti reproponita al la eŭropa kaj nacia aŭtoritato, se ne por aliaj motivoj, por pluteni vivanta sia malbona konscienco (se li havas unu kosciencon).

Errare humanum est, perseverare autem diabolicum.
(Peko kaj eraro estas ecoj de l' homaro / ne hontu penti pri faro, hontu persisti en eraro.)

Prof. Dr. Helmar Frank - Universität Paderborn

NOTOJ:

(*) Rilato al du antaŭaj artikoloj – n.d.t.

1) -Rimedo, la nia, rekonfirmita en la Manifesto de Prago de la «Movado por la internacia lingvo Esperanto», kiun oni povas trovi en la «Bulletin Européen» (Milano, organo de Dragan Fondaĵo, 1a numero de januaro 2008a).

2) -La linko estas korekta, sed estas pli bone kopi ĝin en la stango de adresoj por malfermi la ekzaktan paĝon.
____________________________________________________________________

(**) Andreo Kiti Bateli
(Andrea Chiti-Batelli):
Eseisto, Federisto, Lingvisto,
Esperantisto, Politikologo.
(El:http://www.villa-europa.it/europa_della_cultura_ed.htm):
"- Naskita en Florenco en la 1920a, ekde 1944a kohera kaj neindulgema eŭropa fderisto, estis dum pli ol dudek kvin jaroj, kiel Konsiliano de la Senato, Sekretario de italaj parlamentaj Delegacioj en la eŭropaj Asembleoj. Li longtempe studis problemojn de la eŭropa unuigo, ilin ilustrinte en multnombraj italaj kaj alilandaj revuoj. Inter siaj mulenombregaj verkoj oni citas: Historio de itala federismo(kun la kunlaborado de M.Albertini e M.Petrilli), 1973a; Ĉu (ni iros) en la direkto de unu partio de Eŭropo?, 1979a; La eŭropa politika unio, 1978a; La eŭropa Parlamento, 1982a; La eŭropa dimensio de aŭtonomoj kaj la Italio, 1984a; Unu lingvo por l'Eŭropo, 1987a; L'ideo pri l'Eŭropo en la penso de Altiero Spinelli, 1989a; Drogo, eŭropa problemo, 1992a; Kiu lingvo perfekta?, 1995a; L'Union européenne au tournant du siècle, 2000a; Eŭropo de la kulturo kaj Eŭropo de la lingvoj, 2000a. Li estis honora membro de la Rotary Club de Romo Olgiata – 1999a-2000a.

.............................................................................................................................................................

_______________________________________________________________
3- SE SIETE CURIOSI DI SAPERE IN CHE MODO RIDICOLO SI AFFRONTANO I PROBLEMI LINGUISTICI (E L'ESPERANTO) IN ITALIA, IN EUROPA E NEL MONDO... LEGGETE QUI:
.............................................................................................................................................................
PUBBLICHIAMO IL TERZO ED ULTIMO DI UNA TRILOGIA DI ARTICOLI DI CHITI BATELLI(**) DAL TITOLO:

LA "GLOBALIZZAZIONE" DELLE PANZANE SULL'ESPERANTO.

(Per il primo e secondo articolo vedi post del 07-07-08 e del 15-7-08)

(Da: “L'esperanto” - rivista della Federazione Esperantista Italiana -. Maggio/giugno 2008, pagg, 18/19).

3 - Quis custodiet custodes?

(Chi custodirà i custodi?)


di Andrea Chiti-Batelli

Andrea Chiti Batelli

Dulcis in fundo, per completare il non commendevole trifoglio(*).

Lo stesso Presidente della Crusca, ente che dovrebbe difendere l'Italiano, pur non facendo osservazioni sull' Esperanto, implicitamente si pronunzia contro di esso - e per di più in un italiano quanto meno discutibile - perché mostra di non temere affatto l'effetto glottofagico ed etnolitico dell'Inglese. Egli afferma infatti («Corriere della Sera», 9 giugno 2007):
«La lingua unica, cioè l'Inglese, potrà svolgere un ruolo di servizio funzionale (
cos'è un servizio “funzionale”?) agli atti politici ed economici», per cui «le 'lingue madri' dei popoli europei potranno tranquillamente sopravvivere» (Tutte? La sociolinguistica insegna esattamente il contrario)
E rincara la dose - sempre nel suo bell'italiano - nel «Corriere della Sera» dell' 8 giugno 2007, ribadendo che «proprio la presenza di una (e una sola) lingua “segretaria” (
?) universale ci darà la possibilità di far circolare liberamente (davvero liberamente?) i valori di tutte le lingue (i valori che circolano?) e di tornare con altri intenti (quali? E che vuol dire?), se e quando vogliamo (e dàgli!), alla stessa lingua per libera scelta (e tre!) anche [oltre a che?] la linguasposa”». (Impagabile!).
Ma non ci fasciamo la testa anzitempo: il prof. Sabatini ha pronto un rimedio infallibile, che risolverà, molto meglio del nostro[1], tutto il problema. A Firenze - egli c'informa, sempre nel «Corriere» del 9 giugno 2007 (risum teneatis amici?), sarà inaugurata ovviamente, anche se egli non lo dice, d'accordo col Comune (
!) - una «Piazza delle Lingue d'Europa», e il gioco è fatto!
È come somministrare la camomilla a un malato di cancro: a questo è ridotta la Crusca (e, purtroppo, non solo lei). O tempora, o mores! Un fìnto allocco.

Francesco Sabatini Presidente onorario dell'Accademia della Crusca
.

Ma oltre a questi "disinformati" ci sono anche i finti tonti. Diamo il primo posto fra loro, sorvolando sugli altri, al «Commissario dell'U.E. per il multilinguismo» (basterebbero quel titolo e quell'obiettivo per screditar il resto) Leonard Orban, romeno.
In una intervista a Dafydd ab Iago (da «Disvastigo» 339, del 28 dicembre 2007,
http://www.disvastigo.it/index.php?option=com_content&task=view&id=789&Itemid=39
[2]) dopo aver condannato l'Esperanto perché «non rappresenta una cultura comune» (evidentemente fingendo d'ignorare che proprio questa sarebbe la sua miglior qualità, perché ne farebbe una lingua non glottofaga e in grado di metter tutti su un piede di parità), Orban afferma di esser comunque contrario a una lingua franca unica, aggiungendo imperturbabile, come se ci credesse davvero:
« ... Stiamo riflettendo su come dare risalto alla promozione delle diversità culturali: è troppo presto per parlare di ciò che proporremo per la prossima strategia (campa cavallo! ... ). E dobbiamo altresì tener conto dei principi della sovranità degli Stati membri» (ma l'U.E. non dovrebbe aver il compito di cercar di superare quei principi anche in questo campo?).

Il Commissario europeo: Leonard Orban

Non si potrebbe esser più ipocriti: quando è troppo è troppo. Non è infatti possibile che l'ineffabile Orban non si sia accorto che la lingua internazionale unica che ci soffocherà tutti è già all'opera, e non da ieri, e fa passi da gigante. Altro è dire che questo fatto, allo stato, è, purtroppo, inevitabile, altro è finger d'ignorarlo, e cercar di far credere che non esista se non il multilinguismo per dar una soluzione adeguata al problema, perché porrebbe tutte le lingue dell'U.E. (naturalmente a parole) su un piano di parità (dall'Inglese al Bulgaro, dal Tedesco all'Estone, e così via per un'altra ventina di lingue!. .. ).
A chi sragiona così non si può conceder l'attenuante dell'ingenuità, riassumibile coi noti versi del Berni:
Il pover'uomo non se n'era accorto,
andava combattendo ed era morto.

Orban si è accorto benissimo di tutto e fa subdolamente ogni sforzo per nasconder il pericolo, trascinando così verso la sparizione progressiva delle nostre lingue e culture, e trascinandovi non solo un finto allocco come lui (il che importerebbe poco, anzi niente); non solo la congerie, tanto più proliferante quanto più inutile, dei funzionari comunitari, ormai parlanti fra loro - e, naturalmente, con Orban - solo Inglese (il che importerebbe altrettanto poco), ma tutti noi. Davvero un bell'esempio di europeismo: ma purtroppo non eccezionale, che anzi rappresenta fedelmente l'ideologia linguistica comunitaria, se si potesse usar questa parola per un atteggiamento la cui assurdità è chiaramente manifesta a coloro stessi che la promuovono. Assurdità, o piuttosto finalità volta a lasciar che passi il tempo necessario perché l'Inglese si affermi ormai irreversibilmente. Questa è l'U.E.

* * *
Una dura critica anche agli esperantisti. - Ma se si deve giudicar severamente l'ineffabile Orban, lo stesso giudizio deve esprimersi per l'intervistatore, che ha chiesto a Orban se non intenda inserir l'Esperanto fra le molte lingue dei Paesi dell'U.E. che meriterebbero di esser studiate: ottenendone, ovviamente, risposta negativa.

L'intervistatore di L. Orban: Dafydd ab Iago

La domanda da fare era invece: «Perché non hai consultato il prof. Helmar Frank?» Egli non è il primo venuto, ma il direttore dell'Istituto di cibernetica dell'Università di Paderborn e ha dedicato gran parte della sua attività al nostro argomento, dimostrando con argomenti indefettibilì, fondati su ripetute prove, che lo studio dell'Esperanto per due anni costituisce un mezzo di particolare utilità per apprender poi, meglio e più rapidamente, gli altri idiomi che si ritiene opportuno vengano studiati.
Così usato l'Esperanto non è una lingua da aggiunger alle fin troppo numerose che già contiene l'U.E.: è un semplice strumento propedeutico 'usa e getta' , che può esser abbandonato e non più insegnato dopo aver ottenuto quel vantaggio.

Questo metodo può essere criticato e respinto ma esponendo con chiarezza le ragioni di tale rifiuto. Non si può invece ignorarlo, come fanno ipocritamente - e assai poco scientificamente - anche i cosiddetti "glottodidatti". Se no che razza di commissario sei? Non dimenticare - è un punto fondamentale - che, se si vogliono insegnare più lingue (anzi, anche una sola), questo richiede molte ore; e allora bisogna insieme indicare le ore delle altre materie di studio che occorre ridurre, o addirittura le materie che si debbono sopprimere. Perché, dunque, rinunziare a priori e senza prove a un metodo che permette di ridurre di molto quel tempo? Non scordate il detto fondamentale di Einaudi:
«Per stanziar nuove somme, occorre indicare le fonti da cui ricavarle».
È probabile che Orban continuerebbe a far orecchio da mercante, perché il suo scopo come quello di tutta l'U.E. non è quello ufficialmente proclamato, ma quello di favorire l'Inglese. «Le leggi son, ma chi pon mano ad elle?», diremo con Dante.
Ma l'errore dell'intervistatore non è per questo meno condannabile (e costituisce prova ulteriore - e purtroppo non necessaria - della mancanza di senso politico di molti esperantisti). Ma la domanda - e la protesta - nei termini sopra indicati potrà pur sempre, e anzi dovrà, esser tenacemente riproposta alle autorità europee e nazionali, non foss'altro che per mantener viva la loro cattiva coscienza (se ne hanno una).

Errare humanum est, perseverare autem diabolicum.

Prof. Dr. Helmar Frank - Universität Paderborn

NOTE:

(*) Riferim. ai due articoli preced. – n.d.t.

1) - Rimedio, il nostro, ribadito nel Manifesto di Praga del «Movimento per la lingua internazionale Esperanto», che può trovarsi nel «Bulletin Européen» (Milano, organo della Fondazione Dragan, n°1 del gennaio 2008).

2) -Il link è corretto ma è meglio copiarlo nella barra degli indirizzi per aprire la pagina giusta.
____________________________________________________________

(**) Andrea Chiti Batelli: Saggista, Federalista, Linguista, Esperantista, Politologo.
(Da:http://www.villa-europa.it/europa_della_cultura_ed.htm):
"- Nato a Firenze nel 1920, fin dal 1944 federalista eu­ropeo coerente e intransigente, è stato per oltre venti­cinque anni, quale Consigliere del Senato, Segretario delle Delegazioni parlamentari italiane alle Assemblee europee. Ha studiato a lungo i problemi dell'unificazione europea, illustrandoli in numerose riviste italiane e straniere. Fra le sue innumerevoli opere si citano: Storia del federalismo europeo (in collaborazione con M.Albertini e M.Petrilli), 1973; Verso un partito dell'Europa?, 1979; L'u­nione politica europea, 1978; Il Parlamento europeo, 1982; La dimensione europea delle autonomie e l'Italia, 1984; Una lingua per l'Europa, 1987; L'idea d'Europa nel pensiero di Altiero Spinelli,1989, Droga, problema europeo, 1992; Qua­le lingua perfetta?, 1995; L'Union européenne au tournant du siècle, 2000; Europa della cultura e Europa delle lingue, 2000. È stato socio onorario del Rotary Club Roma 0l­giata nell'anno: 1999-2000."

......................................................................................................................................................................