LA HISTORION DE JAKOBO: ANKORAŬ EKZEMPLON DE BELA ITALIO.

.................................................................................................................................
La Storia di Giacomo: ancora un esempio di bella Italia.
.................................................................................................................................

Hieraŭ, mi aŭskultinte la Tĵ –Markio, havis plezuron de ekscii alian belan historion, simila (sed ne same tragika) al tiu de knabino Elisa Ĉerreti, mortinta la pasintan junion antaŭ nelonge de elteni diploman tezon ĉe Akademio de Belaj Artoj de Maĉerata. Mi ĝin parolis antaŭe, vi memoras?
Tiutempe la Instituto decidis de honori ŝian memoron konsentinte al ŝi de elteni kaj superi ekzamenon post mortem pere de alia persono (ŝia prof. referanto de la tezo). Belan kaj kortuŝan iniciaton!

Bone, hieraŭ la bona sciigo rilatis Jakobo (Giacomo), knabo al kiu, malgraŭ siaj problemoj de aŭtismo, kiuj al mi ŝajnis iom tro seriozaj, oni donis eblezon de frekventi fakultaton de geologiaj Sciencoj ĉe la Universitato de Kamerino (Camerino - MĈ).

Mi retrovis en interreto artikolon kun pli grandaj detalaj sciigoj kiu mi marĝene signalas vin kaj invitas legi ĝin, Tamen mi preferas citi laŭ memoro kaj raporti tiom mi aŭskultis je la Tv.
La kazo estis eldirita kiel eksterordinara por sia rareco, sed ebligita danke al bona volo kaj al financa sindevigo de Institucioj kaj regiona/provinca nivelo, kaj naciona nivelo (precipe de As. Klematis (Clematis) ĉe Popola Banko de Bergamo) kiuj garantias la kovron de financaj ŝarĝoj konvenaj al la kazo. Ŝarĝojn kiujn familio absolute ne povus garantii.
Sed kiu permesis miraklon estis sindevigoj kaj sinoferadoj de patrino de Jakobo, Maria Rosaria. Kvietan kaj afablan sinjorinon, sed fortan kaj decideman kiu nun, feliĉega, esprimis ŝian tutkoran dankon al tiuj kiuj permesis ke ŝian filon estus traktita kiel ĉiuj aliaj.
Fakte Jakobo, al demandoj de kronikisto kiu petis lin de mallonge paroli pri sia travivaĵo, respondis per komputilo diririnte interalie: Min plaĉas studi ĉar tio permesas min ankaŭ de resti kun miaj samaĝuloj. Jes mi volas sukcesi preni magistrecon pri Geologio.

MULTAJN BONDEZIROJN JAKOBO!

(Por aliaj informiĝoj vidu:)
http://www2.comune.venezia.it/letturagevolata/newsletter/index.asp?scelta=leggi&idarticolo=13627&idrassegna=3&archivio=1&idmenu=7

Ieri, ascoltando il Tg-Marche, ho avuto il piacere di apprendere un’altra bella storia, simile (ma non ugualmente tragica) a quella della ragazza Elisa Cerreti, morta nel giugno scorso poco prima di sostenere la tesi di diploma all’Accademia di Belle Arti di Macerata. Ne avevo parlato, ricordate?
Allora l’Istituto decise di onorarne la memoria concedendole di sostenere e superare l’esame post mortem tramite interposta persona (il suo prof. relatore della tesi). Bella e commovente iniziativa!

Bene, ieri la buona notizia riguardava Giacomo, un ragazzo di 26 anni al quale, nonostante i suoi problemi di autismo, che mi sono sembrati piuttosto gravi, è stata data la possibilità di frequentare la facoltà di Scienze gelogiche dell’Università di Camerino (MC).

Ho rintracciato nella rete un articolo con notizie più dettagliate che vi segnalo a margine e vi invito a leggere, tuttavia preferisco andare a memoria e riferirvi quanto ho sentito alla Tv.
Il caso è stato presentato come eccezionale per la sua rarità, ma reso possibile grazie alla buona volontà e all’impegno, anche finanziario di Istituzioni sia a livello regionale e provinciale, sia nazionale (soprattutto dell’Ass. Clematis presso la Banca Popolare di Bergamo) che garantiscono la copertura degli oneri finaziari idonei al caso stesso. Oneri che la famiglia non avrebbe potuto assolutamente garantire.
Ma chi ha permesso il miracolo sono stati l’impegno e il sacrificio della mamma di Giacomo, Maria Rosaria. Una signora pacata e gentile, ma forte e determinata che ora, felicissima, ha espresso il suo sentito ringraziamento a chi ha fatto sì che il suo ragazzo fosse trattato come tutti gli altri.
Infatti Giacomo, alle domande del cronista che gli chiedeva di parlare brevemente della sua vicenda, rispondeva tramite un computer dicendo tra l’altro: “Mi piace studiare anche perché mi permette di stare con i miei coetanei. Sì voglio riuscire a prendere la laurea in Geologia.“

AUGURI GIACOMO!

(per maggiori informazioni vedi:)
http://www2.comune.venezia.it/letturagevolata/newsletter/index.asp?scelta=leggi&idarticolo=13627&idrassegna=3&archivio=1&idmenu=7
...........................................................................................................................

BONVOLU: Legu ĉi tiun apelacion kiun mi kopiis el blogo de “fandobombono”: http://caramella-fondente.blog.kataweb.it/

.....................................................................................................
VI PREGO: Leggete questo appello che ho copiato dal blog di “caramella fondente": http://caramella-fondente.blog.kataweb.it/

.....................................................................................................

KARA AMIKO MI SKRIBAS VIN…

APELACIO EL RUMANIO

Kosmin estas dekjarulo infano kiun ni de longe helpas kun nia plano de interveno pro hospitalo Budimex di Bucaresto. Hieraŭ vespere ekkontaktis nin psikologino de nova Espero kiu sekvas lin.
Infano fartas tre malbone. Por tiu motivo rehejmiĝis, por pasigi tiun malmulton kiun restas por vivi al li.
Ankaŭ se, laŭ la diagnozoj de tiuj kiuj antaŭ unu jaro prizorgis lin, la vorto “vivi” estas nepropra vorto.
Psikologino, ŝi konkorda kun kuracisto kiu prizorgas lin, faris al mi peton. Antaŭe la infano suferis seksan trouzon. Tial mi ne indikas ĉi tie sian nomon kaj ne metas sian foton. La motivo laŭ kiu mi parolas de tio al vi estas la sekvanta:
ĝuste ĉar li fartas tre malbone kaj sian autostimon forbalaitis kaŭze seksperfortoj (“la infano parolis kun neniu kaj rifuĝas en nepenetreblaj silentoj) el la Rumanio oni petas al ni de forsendigi al la infano, leterojn, poŝtkartojn kaj desegnoj. Soliderecaj mesagojn rilataj al li, “eksplicite forsenditaj al li”, por demonstri al li ke estas multegaj da personoj kiuj amas lin kaj kiuj esperas ke li plejbaldaŭe resanigus.

Atentu: NE SENDU MONON! Tiu ĉi ne estas rikoltado de mono!
Tiakaze ĝi estas rikoltado de amoraj agoj. Tutsimple, kiel nure grandaj agoj estas kaplablaj.
Pro tio, jen mi petas vin fari:
Skribu poŝtkarton (eble kun kelkaj belaj desegnoj aŭ simpatiaj imagoj), aŭ farigu al viaj lernantoj/gefiloj desegnon aŭ ankaŭ skribu vi leteron.
Poste sendu ĉion al:

" Cosmin c/o Ass. Prometeo,
per Fundatia Noua Speranta
via Mandalossa 11 – 25055 Pisogne (Bs) "

La patrino de infano permesis al ni de publiki ankaŭ adreson de sia hejmo, sed por la motivoj kiuj vi facile komprenas, konsiderinte kiomaj duonstranguloj frekventas blogoj, ni ne povas permesi al ni mem de elmeti al risko privatezon de infano. Ĉiusence.
Krome mi petas: disvastigu apelacion al viaj geamikoj, gekonatoj, gekolegoj, gelernantoj, publiku ĝin en viaj blogoj aŭ en viaj poŝtretejaj listoj. Mi volas amason da poŝtaĵon!
Vi povas skribi mesagojn per itala aŭ angla lingvo (aŭ Esperanto) kaj estas pli bone se vi konas rumanan lingvon.
Lastan rekomendon: la peto estas urĝa, tre urĝa… por saĝulo sufiĉas aludo…
Ni konfidas vin.
(El blogo: http://massimilianofrassi.splinder.com/ )

CARO AMICO TI SCRIVO…

UN APPELLO DALLA ROMANIA

Cosmin ha 10 anni ed è uno dei piccoli che stiamo aiutando da tempo con il nostro progetto di intervento a favore dell’ospedale Budimex di Bucarest. Ieri sera ci ha contattato la psicologa della nuova Speranza che lo sta seguendo. Il bimbo sta, fisicamente, molto male. Per questo è rientrato a casa, per passare lì quel poco che gli rimane da vivere, anche se, pure nel suo caso, scorrendo la relazione su di lui inviataci lo scorso anno quando l’abbiamo “preso in carico”, il termine “vivere” è una parola grossa.
La psicologa, concordemente con il medico che lo segue, mi ha fatto una richiesta. Il bimbo in passato ha subito abusi sessuali. Per questo non metto qui né il suo cognome né la foto. Il motivo però per cui ve ne parlo è il seguente:
proprio perché sta malissimo e la sua autostima è stata spazzata via dagli abusi (“il piccolo non parla più con nessuno e si rifugia spesso in impenetrabili silenzi”) dalla Romania ci chiedono di far mandare al bimbo lettere, cartoline, disegni. Messaggi di solidarietà nei suoi confronti, “esplicitamente indirizzati a lui”, per dimostrargli che ci sono tantissime persone che gli vogliono bene e che si augurano che lui possa guarire presto.

Attenzione: NON INVIATE SOLDI! Non è una raccolta fondi!
E’ semmai una raccolta di gesti d’amore. Semplici, come solo i grandi gesti d’amore sanno esserlo.
Pertanto ecco cosa vi chiedo di fare:
scrivete una cartolina (magari con qualche bel disegno o simpatica illustrazione), oppure fate fare ai vostri figli/studenti un disegno, o ancora scrivete voi una lettera.
Quindi spedite il tutto a:

" Cosmin c/o Ass. Prometeo,
per Fundatia Noua Speranta,
via Mandalossa 11 – 25055 Pisogne (Bs) "

La madre ci ha detto di pubblicare pure l’indirizzo di casa, ma per motivi che facilmente intuite, visto chi bazzica qui insieme a voi, non possiamo permetterci di mettere in pericolo la privacy del bimbo. In ogni senso.
Inoltre diffondete per favore la richiesta anche ai vostri amici, conoscenti, colleghi di lavoro, studenti, inseritela nel vostro blog o nella vostra mailing list. Voglio sacchi di posta!
I messaggi possono essere scritti:in italiano, inglese o meglio ancora, se avete conoscenze in tal senso, in rumeno.
Ultima raccomandazione: la richiesta è urgente, molto urgente..a buon intenditor………
Contiamo su di voi.
(Dal blog: http://massimilianofrassi.splinder.com/ )

............................................................................................................

KUNE HELPU NI INFANON GRAMOS GASHI ...................................................... AIUTIAMO INSIEME IL BAMBINO GRAMOS GASHI

Mi volonte akceptas inviton por tiu apelacio sekve la signalado de mia bloga amikino: caramella fondente

Aiutiamo tutti assieme il bambino Gramos!

(Kune helpu ni infanon Gramos!)

Mi necesas vian helpon kara blogantoj! Disdonu al mi du minutojn.

Gramos Gashi estas dekunujara infano de Kosovlando kiu en 1999 alvenis al Italio kun milita avidilo, esperinte de kompreni la kaŭzon de sia malsana korpeto: severajn renajn kaj hepatajn problemojn, maloftegan metabolan malsanon: la tirosinemia.
La senĉesa kuracado kiu Gramos devas alfronti, implikas dieton kun malalta enteno de proteinoj, liveradon de vitamino D kaj solvaĵon de mineralaj saloj entenantan kalcion kaj fosforon, kaj specialan medikamenton produktitan en Parizo far la ORPHAN kiun havas altegan koston.

Dum unu sunjaro oni havas necesecon proksimume de 22.000 eurojn por la kuracadoj kaj ĉefe por nelasi Gramos preskau kun certeco de kancera degeneriĝo de la hepato (fegato), krom la serioza rena (renale) damaĝo kiu kondukus lin al rakitismo (rachitismo).
Gramos necesas de nia helpo por serene vivi, multe da homoj estas strebanda por lin helpi, faru ni senti nian voĉon. La donacoj estos administrataj de Ospedale Pediatrico Bambino Gesù.
Tiuj kiuj okupiĝas de ĉi afero estas Associazione S.o.S. Infanzia nel Mondo Onlus, strato Stazzo Quadro, 52, 00060, Riano (Roma).
Tiuj kiuj volus fari donadon: banka kuranta konto 3383/85, banko: Banca di Credito Cooperativo di Riano – abi 8787 cab 39350 cin X. Memoru la motivon: PRO GRAMOS.
Se vi volas pli plenajn informiĝojn pri la korekteco aŭ nur pli bone koni historion de Gramos telefonu vi al Miriam (349.1953550) aŭ al Antonella (333.9382824) aŭ ankaŭ kunligu vin al: sosinfanzianelmondo@tiscali.it.

Mi petas al vi de rezervi malgrandan spazon en via posto por disvastigi sciigon, Gramos necesas de nian helpon.

Mi vin dankas por via kunlaboro.

.....................(Pubikigita de Morgan sabato 30 junio 2007)

Aderisco volentieri a questo appello su segnalazione della mia amica blogger: caramella fondente

Aiutiamo tutti assieme il bambino Gramos!

Ho bisogno del vostro aiuto cari blogger! Concedetemi due minuti.

Gramos Gashi è un bimbo kosovaro di 11 anni che nel 1999 è giunto in Italia con un volo militare nella speranza di capire la ragione del suo corpicino malato: gravi problemi renali ed epatici, rarissima malattia metabolica: la tirosinemia.
La cura continua che Gramos deve affrontare comporta una dieta a basso contenuto di proteine, una somministrazione di vitamina D e soluzioni di sali minerali contenenti calcio e fosforo, e un farmaco peculiare prodotto a Parigi dalla ORPHAN che ha un costo elevatissimo.

In un anno solare v’è la necessità di circa 22.000 euro per le cure e soprattutto per non lasciare Gramos con la quasi certezza di una degenerazione cancerosa del fegato, oltre ad un grave danno renale che lo porterebbe al rachitismo.
Gramos ha bisogno del nostro aiuto per vivere sereno, molti si stanno industriando per aiutarlo, facciamo sentire anche la nostra voce. Le donazioni saranno gestite dall’Ospedale Pediatrico Bambino Gesù.
Chi si occupa di questo caso è l’Associazione S.o.S. Infanzia nel Mondo Onlus, Via Stazzo Quadro, 52, 00060, Riano (Roma).
Chi volesse fare una donazione: c/c bancario 3383/85 Banca di Credito Cooperativo di Riano – abi 8787 cab 39350 cin X. Ricordate la causale: PRO GRAMOS.
Se volete maggiori informazioni per la trasparenza o solo per conoscere meglio la storia di Gramos chiamate Miriam (349.1953550) o Antonella (333.9382824) oppure scrivete a: sosinfanzianelmondo@tiscali.it.

Vi chiedo di riservare un piccolo spazio in un vostro post per diffondere la notizia, Gramos ha bisogno del nostro aiuto.
Vi ringrazio per la collaborazione.

........................(Pubblicato da Morgan sabato 30 giugno 2007)

ELISA NEVANE STUDIS ............................................................ ELISA NON HA STUDIATO INVANO

Hodiaŭ, en la Aŭlo de Belartoj Akademio de Macerata (Italio – Marche regiono) pritraktiĝis belegan ceremonion; estis evento pli unika ol malofta: “diplomiĝis” mortitan knabinon antaŭ kelkaj tagoj.

Elisa Cerreti estis preta por elteni finan ekzamenon en tiu somerasesio 2007, kiam, nure je dudek ses jaraĝa, la pasinta 16 de junio, stratakcidento senigis ŝin de kontentigo realigi sian deziron de preni diplomon pri: “Plurmedia Vida Komunikado". Por la lasta ekzameno ŝi skrupule pretiĝis sin, ŝi liverinte senprokaste sian tezon inkludintan videĵon por ilustri ĝin fronte al la ekzamena Komisiono. Kompreneble la evento ĉefe havis simbolan kaj memorigan signifon kaj la kortuŝa cerimonio originis el la volo de studaj kolegoj kaj geamikoj de knabino por demonstri al ilian malbonŝanca kunulino iliajn estimon kaj amsenton. Volon kiun faris sian ĉu la Direktantino kaj la gedocentoj de Akademio, ĉu la Prezidanto kaj la ekzamena Komisarioj. La referanto de magistriĝa tezo, prof. Massimo Puliani, ilustris la videĵon pri la temo: “Danco kaj plurimedialeco” kiel tion farus Elisa se ŝi estus ankoraŭ vivanta. Ekzamo konkludiĝis kun la komunikado de la diplomnoto fare de la Komisiono kaj liveris al la familio de Elisa memoraĵo de la cerimonio.

Tiu ĉi estas splenda atesto de beleco de menso kaj koro de minora Italio.

Oggi, nell’Aula magna dell’Accademia di Belle Arti di Macerata (Italia – Marche) si è svolta una cerimonia bellissima; è stato un evento più unico che raro: si è “diplomata” una ragazza morta alcuni giorni fa.
Elisa Cerreti era pronta per sostenere l’esame finale in questa sessione estiva 2007 quando, a soli ventisei anni, il 16 giugno scorso, un incidente stradale l’ha privata della soddisfazione di coronare il suo desiderio di prendere il diploma in “Comunicazioe visiva multimediale”. Per l'ultimo esame si era scrupolosamente preparata, consegnando nei tempi dovuti la sua tesi comprendente un video per illustrarla di fronte alla Commissione esaminatrice. Ovviamente l’evento ha avuto più che altro un significato commemorativo e simbolico e la commovente cerimonia è scaturita dalla volontà dei colleghi di studio e degli amici della ragazza di dimostrare alla loro compagna sfortunata la loro stima e il loro affetto. Volontà che hanno fatto propria sia la Direttrice e i docenti dell’Accademia, sia il Presidente e i membri della Commissione esaminatrice. Il relatore della tesi, prof. Massimo Puliani ha illustrato il video sul tema: “La danza e la multimedialità” come lo avrebbe fatto Elisa se fosse stata ancora viva. L’esame si è concluso con la comunicazione del voto di diploma da parte della Commissione ed è stato consegnato alla famiglia di Elisa un attestato ricordo della cerimonia.

Splendida testimonianza della bellezza di mente e di cuore di un'Italia minore.